Drukuj

Zaloguj się lub zarejestruj.
1 Godzina 1 Dzień 1 Tydzień 1 Miesiąc Zawsze
Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji

Caps lock jest włączony!.

[Syn mojej ciotki to mój...]

Syn mojej ciotki to mój...

kuzyn

34 (54%)

brat cioteczny

27 (42.9%)

nie mam preferencji

2 (3.2%)

Głosów w sumie: 63

[Gwidon Naskrent]

Językoznawca o tym zagadnieniu: http://obcyjezykpolski.interia.pl/?md=archive&id=165

Na marginesie interesujące jest określenie półbrat zamiast brat przyrodni, choć nie można go stosować w standardowej polszczyźnie (może zostać wzięte za kalkę z half-brother, Halbbrüder itp.)

[Jakub Wiśniewski]

A to ciekawe, już myślałem, że Rafał wpadł na interesujący trop

Tym bardziej zaczynam się zastanawiać, ilu moich znajomych z czasów studiów ma całkowicie inaczej skonstruowaną rodzinę, niż sądziłem

[Dagmara Kuliś]

O, chyba nie ma to takiego związku z byciem jedynakiem. Na trzy warszawsko-mazowieckie koleżanki 1 jest jedynaczką, dwie mają większe ilości rodzeństwa - a i tak wszystkie mówiły bez tego dodatkowego "cioteczny/a". I też nie do końca wyglądało to na kwestię zażyłości - niektóre osobniki z tego rodzeństwa ciotecznego nie były zbytnio lubiane itp.

[Ula Zarzycka]

Rzeczywiście, chyba bycie jedynakiem ma na to wpływ

Myślę, że nie tylko to. Nie jestem jedynaczką, mam 1 brata rodzonego a i tak na cioteczne rodzeństwo mówię bez dodawania "cioteczny". W moim przypadku (i myślę, że sporo osób tak ma) to kwestia zażyłości- mamy bardzo dobry kontakt ze sobą i często się spotykamy, nie tylko na rodzinnych imprezach.

[Jakub Wiśniewski]

Rzeczywiście, chyba bycie jedynakiem ma na to wpływ

[Rafał Lisowski]

Zdziwło mnie, że często pomijają właśnie hasło "cioteczny", tak jakby brat i kuzyn był dla nich krewnym równie bliskim

Możliwe, że na przykład dla niektórych jedynaków tak jest - a przynajmniej nie mają porównania

[Jakub Wiśniewski]

W Krakowie pierwszy raz w życiu hasło "brat cioteczny"  usłyszałem w mowie niemal przez przypadek. Otóż znajomy z Suwałk cały czas opowiadał mi o swoim "bracie", którego akurat znam osobiście i nie mogłem za Chiny Ludowe przypomnieć sobie istnienia takiego pokrewieństwa (wiedziałem tylko, że obaj pochodzą z Suwałk). Po moich licznych pytaniach pomocniczych wyjaśnił, że "to przecież jego brat! Cioteczny, ale brat"!   


Zacząłem się wtedy zastanawiać, ile jeszcze osób z mojego otoczenia (wiadomo - czasy studiów, ludzie przyjezdni zewsząd) nie posiada żadnych braci, a jedynie kuzynów Zdziwło mnie, że często pomijają właśnie hasło "cioteczny", tak jakby brat i kuzyn był dla nich krewnym równie bliskim Tak jak u nas "kuzyn" określa zarówno "brata ciotecznego", jak i dalsze pokrewieństwo z któregoś kolejnego pokolenia. Chyba, że nazywanie kogoś bratem (a nie bratem ciotecznym) jest celowe i zakłada, że rozmówca zna stopień pokrewieństwa. Dobrze myślę? Jeśli tak, to jest to ewidentnie nadużywane - przykład powyżej

[Marta Potiuk]

Jestem ze środkowej Polski, więc mówię, a raczej mówiłam tak jak Agnieszki - MR i B, czyli "brat cioteczny" na syna siostry czy brata mamy, a "kuzyni" na dzieci ciotecznego rodzeństwa taty. To znaczy tak mnie uczono, ewentualnie z dodatkiem, że ci drudzy (po angielsku bodajże "second cousins") to dla mnie "rodzeństwo cioteczno - cioteczne".    Obecnie sprawy się o tyle skomplikowały, jeśli tak można powiedzieć, że bliskie stosunki rodzinne utrzymuję z synem brata mamy, czyli de facto i literalnie "bratem wujecznym", aczkolwiek tego archaicznego określenia już raczej nie używa się. Jednak na zewnątrz mówię o nim "kuzyn", głównie dlatego, że określenie "brat" (jakikolwiek) zupełnie nie pasuje do kontekstu: jest ze 7 lat ode mnie starszy, nie wychowywaliśmy się razem i praktycznie bliskie przyjacielskie kontakty wykraczające poza jakiś rodzinny konwenans nawiązaliśmy dopiero kilka lat temu. Jak więc z tego przykładu widać, rację ma chyba Rafał, że ogólnie granica nomenklatury biegnie wzdłuż zaborów, tyle, że na poziomie konkretu może nastąpić zamieszanie.

[Agnieszka Maniakowska]

Na pomorzu

Na Pomorzu mieszkam oczywiście

[Agnieszka Maniakowska]

po powiedzieć "kuzyn" to dla mnie tak, jakby był jakoś nie wiadomo jak odległy

albo wręcz jakbym go nie lubiła...

[Rafał Lisowski]

Nawet dzieci braci ciotecznych moich rodziców to mniej więcej rodzeństwo cioteczno-cioteczne, ale nie powiedziałabym kuzyn.

Zgadza się! Ja mam właśnie takiego - i mówię o nim "brat cioteczny", po powiedzieć "kuzyn" to dla mnie tak, jakby był jakoś nie wiadomo jak odległy, a to jednak dość bliska rodzina

[Agnieszka Maniakowska]

Ja też potwierdzam hipotezę Rafała:
Na Mazowszu brat cioteczny, a konkretnie
Radom (urodzona): brat cioteczny/siostra cioteczna nawet na brata stryjecznego/siostrę stryjeczną (bo tych form się nie używa). Kuzyn to taka siódma woda po kisielu, ktoś, kogo zbyt trudno określić innym mianem. Nawet dzieci braci ciotecznych moich rodziców to mniej więcej rodzeństwo cioteczno-cioteczne, ale nie powiedziałabym kuzyn.
Warszawa (studia): jw.
Na Kujawach (mąż): tylko kuzyn
Na pomorzu (mieszkam): raczej kuzyn

[Agata Lazor]

Wrocław: kuzyn, kuzyn, kuzyn!

[Anna Rusnok]

Dlaczego mylnego? Skoro to popularne w Chile imię, to niewykluczone, że co druga kochanka miała na imię Milena.

[Krzysztof Szukowski]

O, tak - Czesi są bardzo podstępni. Kiedy w Chile wydobywano zasypanych górników, to - jak słyszałem w czeskiej telewizji - czekały na nich na powierzchni "żeny a milenky" - można by pomyśleć - żony i Milenki, bo Milena to bardzo popularne imię dla dziewczynek w Chile. Nic bardziej mylnego... 

[Anna Rusnok]

w czeskim to jest jedna z pułapek językowych zastawionych przez przebiegłych Czechów    na Polaków


Czyli jednak 

Że zastawiają? Zastawiają

[Dominika Federici]

Kraków - kuzyn, kuzynka. Ewentualnie dalszy kuzyn/kuzynka.
Brat cioteczny/siostra cioteczna brzmi dla mnie dziwnie i jakos tak strasznie wyszukanie i staroświecko.

Dodam jeszcze, że moja babcia (małopolskie) jeszcze używała pojęcia stryjek/ stryjenka

O to to! Moja mama miała stryjenkę i wujenkę 

w czeskim to jest jedna z pułapek językowych zastawionych przez przebiegłych Czechów    na Polaków

Czyli jednak 

[Anna Nowakowska]

Mój narzeczony z Wrocławia mówi "brat cioteczny", nie "kuzyn".

[Karolina Kopczyńska]

Moje trzy grosze (potwierdzające hipotezę Rafała): w Łodzi z powodzeniem mogłam opowiadać o bracie ciotecznym, natomiast po przeprowadzce do Krakowa przestawiłam się na kuzyna (brat był prawie zawsze rozumiany jako rodzeństwo).

[Katarzyna Kotkowska-Zając]

Przebijam: we włoskim używa się jednego słowa na bratanka/siostrzeńca i wnuka.

W rumuńskim też

[Anna Nowakowska]

Pytanie dla tych od wielu braci i sióstr : w normalnych warunkach mówicie "mój brat/siostra cioteczny/a" czy po prostu "brat/siostra"?

"Brat / siostra", jeśli nie chcę tłumaczyć się z dokładnej relacji z daną osobą, bo nie ma to nic do rzeczy. Ale to się rzadko zdarza, bo mam rodzone rodzeństwo - brata i siostrę - i większość kumpli ich zna osobiście.

Aha, potomstwo rodzeństwa ciotecznego moich rodziców to również rodzeństwo cioteczne. Kuzyni to tak daleka rodzina, że ich nie znam. W sensie, syn z pierwszego małżeństwa żony syna siostry mojej babci to też mój brat cioteczny, chociaż typ jest ze mną wcale niespokrewniony.

[Katarzyna Jankosz]

Dodam jeszcze, że moja babcia (małopolskie) jeszcze używała pojęcia stryjek/ stryjenka. Ale już kolejne pokolenie używa pojęć wujek/ kuzyni.

[Rafał Lisowski]

Zacytowałam w #14.

Ok, ok, tam jest powiedziane, że zastąpił, o czym wiemy. Ale ponieważ geograficznie pokrywa się to mniej więcej z wpływami języka niemieckiego w XIX wieku, to można przypuścić, że właśnie o to chodzi A przede wszystkim można przypuścić, że wyważam otwarte drzwi, bo wielu mądrych już to gdzieś opisało

[Olga Zdanowska]

Podlasie. Mianem kuzynów określa się bliższych i dalszych krewnych bez wgłębiania się w bardziej szczegółowe rodzinne koligacje. W konkretnym  pojedynczym przypadku - "brat cioteczny".

[Katarzyna Jankosz]

A nie zapożyczenie z francuskiego?

Nie no, pierwotnie to z pewnością, ale chodziło mi o to, jak zastąpił "brata ciotecznego'

 
Zacytowałam w #14.